🌿 Park im. Małgorzaty Iwanowskiej‑Ludwińskiej otwarty. Chełmionka zyskała nowe serce
23 maja 2026 roku na Chełmińskim Przedmieściu wydarzyło się coś, na co mieszkańcy czekali od lat. Przy Szosie Chełmińskiej 75 otworzyliśmy skwer polski, nazywany przez nas im. Małgorzaty Iwanowskiej‑Ludwińskiej — miejsce, które łączy zieleń, historię, sztukę i pamięć o ludziach tworzących tożsamość Chełmionki. To przestrzeń powstała dzięki wieloletniej współpracy mieszkańców, Stowarzyszenia „Chełmińskie Przedmieście – Tu Mieszkam”, Rady Okręgu nr 11, Urzędu Miasta Torunia, Muzeum Etnograficznego, lokalnych NGO‑sów oraz szkół i wolontariuszy.
🌱 Miejsce, które powstało z troski o pamięć i wspólnotę
Park — został zaprojektowany tak, by harmonijnie wpisać się w krajobraz Chełmionki: z przepuszczalnymi ścieżkami, ogrodem deszczowym, bioróżnorodną roślinnością i rabatą w barwach biało‑czerwonych. To przestrzeń ekologiczna, przyjazna i odporna na zmiany klimatu.
Ale przede wszystkim to miejsce pamięci. Miejsce, w którym wracają obrazy dawnej Chełmionki — tej z drewnianymi domami, warsztatami, zapachami i historiami, które Małgorzata Iwanowska‑Ludwińska przez lata zapisywała w swoich obrazach, szkicach i wierszach.
🎨 Uroczystość pełna wspomnień, sztuki i wzruszeń
Otwarcie miało spokojny, sąsiedzki charakter — dokładnie taki, jaki pasuje do miejsca tworzonego przez ludzi dla ludzi. Wśród zieleni wybrzmiały wspomnienia o Małgorzacie Iwanowskiej‑Ludwińskiej, przekazane przez osoby, które znały ją osobiście lub współpracowały z nią przez lata:
- prof. Wiesław Smużny (Wspomnienie o Pani M. Iwanowskiej-Ludwińskiej_Wieslaw_Smuzny)
- dr Tomasz Sobecki (Wspomnienie o Pani M. Iwanowskiej-Ludwińskiej_ Tomasz Sobecki)
- Ryszard Kowalski (Wspomnienie o Pani M. Iwanowskiej-Ludwińskiej_Ryszard_Kowalski)
- Mieczysław Wilczewski (Wspomnienie o Pani M. Iwanowskiej-Ludwińskiej_Mieczyslaw_Wilczewski)
- prof. dr hab. Hanna Ratuszna (Wspomnienie o Pani M. Iwanowskiej-Ludwińskiej_Hanna _Ratuszna)
Ich słowa tworzyły wielogłos o artystce, która „zostawiła nam nie tylko sztukę, lecz także wrażliwość na historię miejsca i ludzi, którzy je tworzą” — jak podkreśliła Justyna Kardasz, prezeska Stowarzyszenia.
W programie znalazły się także:
- czytanie poezji Małgorzaty,
- plenerowa wystawa jej prac,
- namiot Archiwum Społecznego Chełmionki,
- działania edukacyjne i integracyjne dla dzieci,
- wspólny spacer po nowej przestrzeni,
- drożdżówki z rabarbarem — jak na dawnych majówkach.
🧡 Wspomnienia, które wybrzmiały najmocniej
Podczas wydarzenia pojawiło się wiele osobistych historii. Najczęściej powtarzały się trzy motywy:
- Małgorzata jako kronikarka Chełmionki — jej obrazy i wiersze stały się „pamięcią wizualną” dzielnicy, dokumentując miejsca, których już nie ma.
- Jej niezwykła czułość dla ludzi — wspominano, że potrafiła zatrzymać się przy każdym, wysłuchać, zapytać, zapamiętać.
- Jej wpływ na lokalną tożsamość — wielu gości mówiło, że to dzięki niej Chełmionka „wie, kim jest”.
Te wspomnienia stały się fundamentem nowego parku — miejsca, które ma przypominać, że historia dzielnicy to przede wszystkim historie jej mieszkańców.
🌿 Park, który już żyje
Od pierwszych godzin po otwarciu park stał się miejscem spacerów, rozmów, spotkań i chwil wytchnienia. To przestrzeń, która — jak podkreślił Prezydent Torunia Paweł Gulewski — łączy komfort życia mieszkańców z troską o dziedzictwo historyczne i kulturowe Chełmionki.
Park nawiązujący do życia i twórczości Małgorzaty Iwanowskiej‑Ludwińskiej jest dziś:
- miejscem rekreacji,
- miejscem edukacji,
- miejscem pamięci,
- miejscem spotkań sąsiedzkich,
- miejscem, które wzmacnia lokalną tożsamość.
🤝 Dziękujemy
Dziękujemy wszystkim, którzy przez lata wspierali tę inicjatywę: mieszkańcom, partnerom, instytucjom, wolontariuszom, szkołom, artystom i osobom, które podzieliły się swoimi wspomnieniami. To dzięki Wam powstało miejsce, które będzie służyć kolejnym pokoleniom.
Wydarzenie zostało sfinansowane dzięki środkom i pracy własnej członków stowarzyszenia, wsparciu Urzędu Miasta Torunia oraz wsparciu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w
ramach programu „Dziedzictwo społeczne” prowadzonego przez Centrum Archiwistyki Społecznej
